Invalide in gevaar bij ramp
4 oktober 2005
Thuiswonende gehandicapten worden tijdens grote rampen aan hun lot over gelaten. Hulpdiensten weten niet waar ze wonen en hoe ze in geval van evacuatie uit hun huizen gehaald moeten worden. Naar schatting gaat het om ruim 160.000 mensen.
Minister Remkes van Binnenlandse Zaken is op de hoogte van het probleem, maar weigert actie te ondernemen. Hij vindt dat de verantwoordelijkheid van de gehandicapten zelf, zo blijkt uit een brief die hij heeft gestuurd naar de Taskforce Handicap en Samenleving.
Verpleeginstellingen en ziekenhuizen moeten een evacuatieplan hebben, maar voor de grote groep gehandicapten die thuis woont, ongeveer anderhalf miljoen, is niets geregeld. De meesten kunnen zichzelf waarschijnlijk redden, maar een grote groep is afhankelijk van hulpdiensten. Ook gehandicapten die zich in geval van een ramp in winkels, bedrijven, theaters en hotels bevinden, lopen risico om te komen, stellen de Taskforce en de Chronisch zieken en Gehandicaptenraad.
Brandweerlieden hebben geen enkel idee waar gehandicapten wonen en hoe zij hen bij een overstroming of grote brand in een woonwijk het beste kunnen evacueren, stelt Y. Koster van de Taskforce. Tijdens de dreigende watersnood van 1995 werd bij de ontruiming van de Tielerwaard aparte busjes ingezet voor gehandicapten. "Maar die busjes reden alleen langs zieken- en verpleeghuizen. De gehandicapten thuis werden vergeten." De beelden van de overstroming in New Orleans waar mensen in rolstoelen als ratten in de val zaten, spreken wat dat betreft boekdelen.
De organisaties zijn verontwaardigd dat ze geen gehoor vinden bij hulpdiensten. Ook zijn ze teleurgesteld in de houding van het ministerie van Binnenlandse Zaken, waar zij het probleem hebben aangekaart. Het beleid van de regering is er juist op gericht gehandicapten zo veel mogelijk thuis te laten wonen, stelt M. da Costa, secretaris van de Taskforce. Hij vindt het daarom 'bizar' dat Remkes aan de Taskforce heeft laten weten dat de keuze om thuis te wonen de verantwoordelijkheid is van de mensen zelf.
Terughoudend
Remkes vindt dat de overheid terughoudend moet zijn bij het aanbieden van steun aan gehandicapten die zelfstandig willen wonen. "Zelfstandig wonen", zo schreef hij in juli, "is voor mensen met een beperking in het algemeen een bewuste keuze. Deze brengt een zekere mate van eigen verantwoordelijkheid voor de eigen veiligheid met zich mee. Soms kunnen vrij eenvoudig zelf te treffen maatregelen al een groot verschil maken."
DE FEITEN Zelfstandig wonende gehandicapten
Het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) schatte in 2002 dat ongeveer een half miljoen mensen met een ernstige lichamelijke beperking nog op zichzelf woont. Zij hebben grote moeite zich in huis en daarbuiten te verplaatsen. Ook de persoonlijke verzorging, zoals zich wassen en aankleden, is een probleem. Daarnaast hebben bijna een miljoen mensen een matige beperking. Met enige hulp kunnen zij zich redden.
Het SCP verwacht dat het aantal mensen met een handicap door de vergrijzing de komende jaren gaat stijgen.
Er zijn technische oplossingen om mensen met een handicap die thuis wonen te evacueren. Met een soort steekwagentje waarop een stoel staat, de zogeheten Evac+Chair, kunnen mensen die geen trap kunnen lopen vluchten via de brandtrap. In flatgebouwen kan een brandwerende lift worden geinstalleerd. Dat is wel duur, omdat de lift van brandwerend materiaal naast de bestaande lift gebouwd moet worden. Ook moet hij apart van stroom worden voorzien.
4 oktober 2005, Brabants Dagblad
